Emeklilerin Teşekkürü
27 Ağustos 2008 — Kategori: Kültür Sanat
Şişli ilçesinin her yerinde sık sık Sarıgül’e teşekkürler levhaları, afişleri ile karşılaşabilirsiniz. Her an her yerde olabilir.
Derin ve titiz bir solcu arkadaşım halkın bu minnettarlığını kabul edemiyor. Halkın parası ile halka yapılan hizmetler için halkın bu şekilde minnettar olmasını mantıksız buluyor.
Ona dedim ki halkımız böyle alışmış. Başlarında bir “başbuğ” olacak, halkı şu veya bu şekilde besleyecek. Bizim binlerce yıllık bir kültürümüzdür bu.
Bizim insanımız kendisini yönetmekten acizdir. Koyun sürüleri gibidir.
Örgütlenemez, kendi kendisini yönetemez.
Demokrasimiz de yalan cumhuriyetimiz de yalan.
Feriköy Emekliler Evi, Şişli |
Fotoğrafta Feriköylü emeklilerin teşekkürü. Emekliler için yapılmış olan sosyal bir tesis için Şişli’nin Feriköy semti emeklileri Mustafa Sarıgül’e minnetlerini böyle ifade etmiş.
Şişli ilçesinde 14 tane emekliler için hazırlanmış tesis varmış. Tesisler devlet tarafından değil ilçe belediyesi tarafından yapılıyor ve yönetiliyormuş. Çay, kahve, gazete vesaire emekli vatandaşlara ücretsiz olduğu gibi geziler, çeşitli aktiviteler için emeklilerden para alınmıyormuş.
Google’dan araştırdım Feriköy Emekliler Evi’nin konu edildiği Sosyal Güvenlik Yasası ile ilgili bir yazı dikkatimi çekti.
Yazının bir kısmı:
Celal Pir: … …. Neden burayı seçtik burası hakikatten içimizi ısıtan bir yer. Yıllarca bize hizmet etmiş topluma hizmet etmiş kişilerin emekli olduktan sonra en azından gidebilecekleri kalabilecekleri birlikte keyifli vakit geçirebilecekleri mekânlar. Bunu devlet yaratmamış ama yerel yönetimler bu işe el atmış. Bunlardan Şişli’de 14 tane var ve hepsi hınca hınç dolu. Çok keyifli atmosfer yaşanıyor burada çok keyifli günler geçiriyor emekliler. Tabi devletin sağladığı sosyal imkânların yanı sıra yerel otoritelerin sağladığı sosyal imkânlar da onları mutlu ediyor. Neden mutlu ediyor burada sadece sabah akşam sabah 8 akşam 8 oturup kalkmak yok burada sohbet var dostluk var birlikte İstanbul dışına gitmeler kent dışına gitmeler gezmeler var ama para yok. Burada kütüphane var burada gazete var burada çay var ama para yok. Her şey hayırseverler tarafından organize ediliyor ve yerel yönetim imkanlarıyla emeklilerin hizmetine sunuluyor. Bu çok özel bir durum. Türkiye’de her yer böyle değil keşke her yer bunun gibi imkânlarla dolup taşsa. Biz neden buradayız esas konumuza gelelim. Biz buradayız çünkü yeni sosyal güvenlik yasasıyla birlikte ortaya çıkan tabloyu ele alcağız. Yeni sosyal güvenlik yasasıyla birlikte acaba bundan sonra ne diyeceğiz. Acaba bundan sonra kimimize göre söylendiği gibi mezarda mı emekli olacağız. … …
Bu yazının devamı için buraya tıklayın: <<<< >>>
RSS ile izle
28 Ağustos 2008, 11:35 pm tarihinde.
Ben bir belediye başkanının konuşmasını dinlemiştim tv’de.Konuşmasının bir yerinde şöyle diyordu:
“…Biz hizmet etmiyoruz.Hizmet karşılıksız yapılır.Oysa biz yaptıklarımız için maaş alıyoruz.Bir işimizi yapıyoruz.İşimiz vatandaş için çalışmak…”
29 Ağustos 2008, 12:02 am tarihinde.
Maaşı alır, temel görevleri yapar, tamam. Yapabileceği çok şey vardır ama yapmaz.
Sarıgül ise insanları bir şeyler için seferber ediyor durmadan dinlenmeden bir şeyler yapıyor. Sonuçta yine halka yaptırıyor. Bu konuda halk teşekkür etse yeridir. Çünkü o olmasa kimse kimseyi hayır işlerinde seferber etmez buralarda.
Sokak hayvanları için Şişli belediyesinin ambulans hizmeti bile var.
Sosyal bir devlette yaşamıyoruz. Sosyal devletin yapması gereken ne varsa bunu çeşitli dernekler yapıyor. Meselâ Deniz Feneri, Kimse Yok Mu gibi..
Mustafa Sarıgül de bazı önemli şeyleri yapıyor. İnşallah daha da arttırır. Şişli insanlarının büyük bir kısmı zengin değil, orta hallinin çok altında. Sarıgül efendi daha fazla gayret etmeli daha fazla zengin insanları hayır işlerine seferber etmeli. Diğer tembel belediye başkanlarına örnek olmalı.
O tembel kişiler devleti suçlamakta haklı olabilirler ama biraz gayret etseler Sarıgülden daha iyisini bile yapabilirler. Her şeyi devletten bekleyenler halk için ne yapabiliyor, biraz düşünmek lâzım.
Devlete kalsa işimiz hepten bitmiş.
Televizyonda görüyoruz: Devlet kanunları ile mahkeme kararı ile evinden atılmış, sokakta çaresiz bırakılmış, veya yoksulluktan mahvolmuş, devletin yok saydığı insanlara bazı dernekler sahip çıkıyor. Ama sayı o kadar çok ki ancak birkaçına yetişebiliyorlar.
Devlet her şeyi sattı bir şey bırakmadı. Yakında bizim organlarımıza da haciz koyarlarsa hiç şaşırma. Organlarımızı alarak uluslar arası organ ticaretine koyulurlar. Satılmadık bir biz kaldık, işte fazladan birer böbreğe sahibiz. Birisini alırlar.
Aman Unakıtan duymasın, bu fikri hemen değerlendirir!
01 Kasım 2008, 9:18 pm tarihinde.
[...] yakın bir yerde şişli belediyesinin emekliler için yaptığı bir tesis var. Bazen o caddeye yolum düşer. Bahçesindeki masalarda oturan saatlerce sohbet eden, iskambil [...]